Deze tent heb ik in 2017 gekocht, omdat ik verliefd was geworden op Youssef Matlaya. Ik zat op een bankje in het Westerpark een sigaartje te roken en daar kwam hij… met al zijn spullen op de fiets. Hij vroeg of hij even naast mij mocht zitten, en ik zei ja. Een charmante man en we raakten in een boeiend gesprek; hij was recent in Amsterdam neergestreken en dit was alles wat hij had. Anyway, van het een kwam het ander; ik had vlinders in mijn buik en dat was lang geleden. 

​

<
>

Aangezien ik mij onzeker voelde om hem direct in huis te halen - zoveel wist ik nog niet van hem en daarbij een man in het Begijnhof laten verblijven mag trouwens ook niet - zocht ik naar een andere oplossing.  En dat werd deze tent, waar we samen tijd doorbrachten op een camping in Zunderdorp. We stookten vuurtjes op zelf verzamelde takjes en kookten eenpans gerechten. Hij ‘woonde’ als het ware in de tent, maar toen hij hoorde wat de prijs per nacht was koos hij er toch voor om in de rafelranden van de stad te gaan leven; gratis. Het was een boeiende en tegelijk ingewikkelde tijd met hem, en de liefde heeft geen stand gehouden. En toch ben ik dankbaar dat ik hem ontmoet heb, want hij heeft mij eigenlijk een zetje gegeven mijn fietsplannen echt te gaan doen…

​

Hij mocht de tent van mij houden, maar toen ik begreep dat hij hem niet gebruikte en ik zelf op fietstocht wilde gaan heb ik hem terug gevraagd en gekregen. Het is een fijne tent met veel binnenruimte, maar door het stoffen materiaal eigenlijk veel te zwaar en te groot om mee te nemen op een fiets. Vandaar dat ik hem nu wel weggeef.

Hij is mee met Iza Vera, inwonende bij De Ark Gent, voor de zomerkampweken van de scouting.

De tent is ‘made in Zutendaal, Belgium’ en zit in twee groene katoenen zakken. Een voor de binnentent, en een voor de buitentent; samen met de stokken. En in het bruine zakje ruim voldoende haringen. Het weegt 7,4 kg. 

Inmiddels ben ik op weg op mijn fiets, met mijn huis op mijn bagagedrager (althans daar werk ik aan). Mijn eren is.