<

Als eindexamenproject @Rietveld heb ik de brug achter de school schoon gemaakt. Dat betekende 

ducktape verwijderen van het 25 meter lange betonnen middenstuk, dat ooit door een andere student is aangebracht. De gedachte om dit te doen kwam doordat ik deze jongen met de decaan op een zonnige dag samen bezig zag de brug te boenen. Ik maakte een praatje met hem en na een wat norse opmerking van de decaan ‘je moet wel doorgaan’ zei ik: wacht ik help jullie wel even. Dat even werd drie uur, want ik vond het heel leuk; het afkrabben en vooral alle gesprekjes met voorbijgangers. Daar kun je wel een eindexamen-project van maken zei ik tegen de jongen. Of was het eigenlijk tegen mijzelf… 

​

Zo bleek het te gaan. Tijdens mijn groen-licht-beoordeling presenteerde ik een weergave van die middag 

en kreeg ik het vertrouwen voor ‘mijn’ project. Ik noem het Brug0421, want dat is het brugnummer zoals 

het bekend staat bij de gemeente Amsterdam. 

​

In het voorjaar 2016 startte ik echt met schoonmaken. 

​

De opmerkingen, gesprekken en ontmoetingen hebben mij het meeste deugd gedaan. Het werd als het

ware een overgangsplek van de academie, want docenten en studenten passeerden, naar de ‘gewone wereld’ door ouders, bewoners, hondenuitlaters e.a. voorbijgangers.  Zo herinner ik mij Nico, de man die zelf gitaren bouwt en de wrekers auto op schaal maakt. Bedachtzame Chris met zijn vijf hondjes, die later zelfs met zijn vrouw is komen kijken naar mijn presentatie. George, die mij vroeg of ik bij hem thuis ook schilders-tape wilde verwijderen tegen een financiële vergoeding. Hans, die mij een sigaartje bracht en nog vele anderen die ik niet bij naam ken maar soms wel herkende. Of zij herkenden mij… 

​

Het schoonmaken zorgde voor een verrijking van mijn ideëenwereld, en inzichten in de kunst en ’t leven.

>

Het was op  Brug0421 dat mij een concept toekwam rond het gebaar geven; spelend met de engelse vertaling. Ik was immers dagen en weken ‘present’ op de brug. En mijn ‘present’ was een schone brug. En hoe ‘present’eer ik het resultaat straks? Ook popte een domeinnaam op: ‘www.thankyou.academy’, want ergens wilde  ik de Rietveld bedanken voor de vijf ingewikkelde, maar boeiende jaren. 

​

In zijn aanbevelingsbrief schrijft Maarten de Reus, docent en mijn begeleider, een toelichting op mijn ‘notion of ‘the gift’.  Hij noemt mij in het geval van de brug een sociaal sculptuur. Klik en de engelstalige brief is te lezen…

^